Ik moet de goede werken doen die God heeft voorbereid.

Ik moet God kennen in al mijn wegen.

Ben ik dan toch een marionet?

En trekt God steeds aan de touwtjes?

En ik dan?

Zo ervaar ik het niet:

Ik werd leraar op de basisschool, omdat ik dat graag wilde.

Pas veel later ontdekte ik dat dit ook nog naar Gods wil was.

Hij had het verlangen in mijn hart gelegd.

En wat beleef ik er een plezier aan!

Af en toe schrijf ik wat stukjes:

ik krijg een idee (van Hem naar ik hoop!)

en ga daar dan mee aan de slag.

God is de eerste die het leest.

Hij is ook mijn meest aandachtig lezer.

en Hij mist geen stukje.

Hij is nieuwsgierig naar hoe ik het idee ga uitwerken,

Hij geniet van de invulling die ik er aan geef.

Hij lacht om mijn grapjes.

En als het niet zo`n goed stukkie is? Zoals een goede Vader betaamt:

Hij heeft nog steeds plezier in mij, zoals de vader die zich verheugt

in de eerste stapjes van zijn kind, ook als hij bij het tweede stapje

al op zijn neusje gaat.

Ik geniet van de dingen die ik in het koninkrijk van mijn Vader mag doen.

En Hij? Hij geniet van mij.

Psalm 37:4 : Verlustig u in de Here;

dan zal Hij u geven de verlangens van uw hart.